Zakon Świętego Pawła Pierwszego PustelnikaSolus Cum Deo Solo

Ordo Sancti Pauli Primi Eremitae - Zakon Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika

Liturgia dnia

Dziś o powołania i za powołanych modlą się:

Video




TERMINY
rekolekcji

Transmisja z
Kaplicy Matki Bożej
na Jasnej Górze


stat4u

Historia » Dzieje prowincji i poszczególnych klasztorów » Republika Południowej Afryki

Centocow - Afrykańska Częstochowa

Afrykańską Częstochowę założyli austriaccy trapiści w roku 1888. Austriacki trapista Franz Pfanner w roku 1882 założył opactwo w Południowej Afryce w prowincji Natal (kolonii brytyjskiej) w pobliżu dużego miasta Durban nad Oceanem Indyjskim, nadając temu miejscu nazwę „Wzgórze Marii Panny — Mariannhill”.

Opat Franz Pfanner powziął ideę zakładania placówek misyjnych, którym nadawał nazwy miejscowości Ziemi Św., jak Betlejem, Emmaus, Jerycho, oraz sanktuariów europejskich: Asyż, Maria Tall, Kevelear, Lourdes, Częstochowa.

W roku 1888 założył placówkę misyjną pod nazwą „Misja Naszej Pani Częstochowskiej — Mission of Our Lady of Czenstochowa”. Dla ułatwienia wymowy tubylczej ludności zmienił brzmienie nazwy na CENTOCOW. Wtedy też sprowadził z Polski kopię obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej, obecną tu do dziś.

W roku 1909 opactwo trapistów w Mariannhill — za zgodą Stolicy Apostolskiej — przekształciło się w odrębne zgromadzenie pod nazwą „Kongregacja Misjonarzy Mariannhill”.

Ten sam opat Franz Pfanner założył misyjne zgromadzenie żeńskie — „Misjonarki Najdroższej Krwi Chrystusowej”, obecne na terenie naszej misji w Centocow.

Mariannhilliści w latach 1910-1913 wybudowali piękny kościół, obok starego pierwotnego, który ma być odremontowany na sanktuarium M.B. Jasnogórskiej.

Oni to doprowadzili Centocow do największego rozkwitu, byli samowystarczalni dla siebie i w dużej mierze pomagali tubylczej ludności materialnie. Ale w początkach lat 1950 Generał tego Zgromadzenia przekazał wiele ich placówek misyjnych diecezji Mariannhill, a także misję w Centocow. Placówkę objął tubylczy ksiądz. Misja powoli chyliła się ku upadkowi.

W dniu 28 X 1990 r. biskup Gerard S. Ndlovu na spotkaniu z Definitorium Generalnym przekonywująco dowodził, iż nasz Zakon powinien przyjąć oferowaną mu Afrykańską Częstochowę. Pozostawił też pisemną prośbę do O. Generała Jana Nalaskowskiego, przebywającego w tym czasie na wizytacji kanonicznej w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Towarzyszący ks. biskupowi ks. Jan Sobczak (kapłan diec. lubelskiej, pracujący na misjach w diec. Umzimkulu) również przekonywał i zachęcał do przyjęcia propozycji, ukazując wielce obiecujące perspektywy dla naszego Zakonu na kontynencie afrykańskim. Zgodnie z życzeniem ks. biskupa wytypowano do Centocow dwóch Ojców i jednego Brata zakonnego.

W niedzielę 17 XI 1991 r. biskup G.S. Ndlovu przedstawił naszych trzech zakonników parafianom w Centocow jako przyszłych duszpasterzy i opiekunów placówki misyjnej. Nasi trzej Współbracia przybyli na stałe do Centocow w piątek 22 XI 1991 r., rozpoczynając w najbliższą niedzielę, to jest 24 listopada, pracę duszpasterską, ale jeszcze pod kierunkiem dotychczasowego proboszcza ks. Mbokodwana Cosmas Gebashe.

Formalne przejęcie placówki i samodzielne jej prowadzenie rozpoczęło się z dniem 1 stycznia 1992 roku, chociaż dotychczasowy proboszcz odszedł dopiero po miesiącu. Od samego początku nasi zakonnicy doznawali i nadal doznają ogromnej życzliwości i wszelakiej pomocy bpa ordynariusza G. Ndlovu. Także dużej życzliwości i pomocy doznawali i doznają nasi Współbracia od rezydującego na terenie naszej misji konwentu Sióstr Misjonarek Najdroższej Krwi Chrystusowej, a zwłaszcza ze strony przełożonej S. Winfried Foeckele. W pracy misyjnej pomagają naszym Ojcom również siostry drugiego konwentu — Franciszkanek.

Praca duszpasterska tutejszych Ojców polega głównie na sprawowaniu sakramentów św. oraz nauczaniu Ewangelii poprzez głoszenie kazań. Katechizację dzieci, młodzieży i nieraz osób dorosłych przeprowadzają katechiści i katechistki zwani tutaj „leaderami”. Rekrutują się oni głównie z grona nauczycieli szkół i różnych sodalicji, które tutaj są dość żywe i prężne. Ojcowie nasi zaopatrują ich w odpowiednie materiały i pomoce katechetyczne.

Swoją stałą troską duszpasterską Ojcowie obejmują ok. 20 tysięcy katolików tubylczej czarnej ludności, zamieszkującej na terenie parafii Centocow i jej filii, zwanych tutaj „outstations”, których jest 14. Najdalej odległe o 60 km wymaga prawie dwóch godzin jazdy samochodem po bardzo złej drodze, po deszczu (jak wszystkie inne) całkowicie nieprzejezdnej.

Obszar misji Centocow wynosi ok. 85 ha; w tym pola uprawnego 14, łąki 12 ha, ogrodu i sadu przyklasztornego 1,5 ha, i lasu ok. 60 ha.

Oprócz wyszczególnionej pracy duszpasterskiej parafialno — misyjnej, Ojcowie są też spowiednikami sióstr zakonnych oraz podejmują zorganizowane grupy pielgrzymie, zamierzają w przyszłości rozwinąć duszpasterstwo pielgrzymkowe na szerszą skalę.

o. Melchior Królik, w: Jasna Góra, nr 1, 1994 r., s. 15-17