Zakon Świętego Pawła Pierwszego PustelnikaSolus Cum Deo Solo

Ordo Sancti Pauli Primi Eremitae - Zakon Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika

Liturgia dnia

Dziś o powołania i za powołanych modlą się:

Video




TERMINY
rekolekcji

Transmisja z
Kaplicy Matki Bożej
na Jasnej Górze


stat4u

Duchowość » Najświętsza Maryja Panna Królowa Pustelników » Madonny paulińskie

Ikona Matki Bożej JasnogórskiejNajwiększym skarbem Jasnej Góry i Zakonu Paulinów jest Cudowny Wizerunek Matki Bożej. Dzięki niemu Jasna Góra stała się bardzo szybko największym sanktuarium maryjnym w kraju, który w ówczesnym czasie miał już wiele sławnych miejsc pielgrzymkowych. Faktu tego nie wyjaśnia ani legenda, która przypisuje autorstwo Ikony św. Łukaszowi Ewangeliście, ani protekcja królewskiej pary Jadwigi i Władysława Jagiełły; przyczyna musi być głębsza. Jasnogórski Obraz od samego początku zasłynął cudami, które nadały rozgłos Maryjnemu Sanktuarium i ściągały tłumnie pielgrzymów z całego kraju i z Europy. Potwierdzeniem łask otrzymywanych przez wiernych za pośrednictwem Bogarodzicy są rozliczne wota, dynamiczny rozwój samego miejsca kultu i wzrastający ciągle ruch pątniczy. Należy podkreślić, iż na Jasnej Górze nigdy nie odnotowano żadnych objawień maryjnych, jak to miało miejsce we wszystkich prawie większych sanktuariach świata. Tajemnicą, sercem, życiem i magnesem przyciągającym do Jasnogórskiego Sanktuarium jest Cudowny Wizerunek. Bez niego Jasna Góra byłaby zbiorem budynków, pamiątek, dzieł sztuki; może pięknym i bogatym, lecz martwym muzeum. Obraz namalowany jest na drewnianej tablicy o wymiarach: 122,2/82,2/3,5 cm. Przedstawia on Najświętszą Maryję Pannę w postaci stojącej z Dzieciątkiem Jezus na ręku. Maryja jest frontalnie zwrócona do wiernych, co podkreśla przede wszystkim Jej dominujące oblicze. Twarz Dzieciątka oscyluje w kierunku patrzącego, choć nie zatrzymuje na nim wzroku. Obydwie twarze łączy wyraz zamyślenia, jakby pewnej nieobecności i powagi. Prawy policzek Matki Bożej znaczą dwie równolegle biegnące rysy, przecięte trzecią na linii nosa. Na szyi występuje sześć cięć, z których dwa są widoczne dość wyraźnie, cztery zaś pozostałe - słabiej. Jezus spoczywa na lewym ramieniu Maryi, przyodziany w sukienkę koloru karminowego. W lewej ręce trzyma księgę, prawą zaś unosi ku górze w charakterystycznym geście nauczyciela, władcy lub do błogosławieństwa. Prawa ręka Maryi spoczywa na piersi. Niebiesko-granatowa suknia i tego samego koloru płaszcz Maryi ozdobione są motywami złocistych lilii. Nad czołem Dziewicy namalowana została sześcioramienna gwiazda. Główne tło Obrazu jest koloru niebiesko-zielonego, który przechodzi w odcień morskiej fali. Dominującym elementem Ikony są złote nimby wokół głowy Maryi i Jezusa, które zlewają się w jedną kompozycję, stanowiąc bardzo charakterystyczny detal kontrastujący z ciemną karnacją twarzy postaci. Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej zalicza się do ikon określanych nazwą Hodegetria. Określenie to oznacza Tę, która prowadzi. Ikona przedstawia Maryję - Matkę Boga z Dzieciątkiem Jezus, które jest Synem Bożym i Jej Synem. W tym znaczeniu Ikona Jasnogórska jest przekazem wydarzenia biblijnego, które uobecnia, pobudza do refleksji i skłania do modlitwy. Nie ustalono dotychczas dokładnej daty powstania Obrazu. Ostatnie badania wskazują na trzynasto-, czternastowieczne pochodzenie obecnego malowidła (nie Obrazu). Naprawa Obrazu, a nie przemalowanie - jak podawały to wcześniejsze publikacje - w Krakowie w latach 1430-1434 po obrazoburczym napadzie, miała miejsce później. Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej ma cechy ikony. Twarz Matki Bożej jest koloru brązu (miodu), co jest związane ze sposobem malowania ikon.


Matka Boża Patronka Rodzin z LeśniowaSercem leśniowskiej świątyni jest 70 – centymetrowa lipowa figurka Najświętszej Maryi Panny, pochodząca z XIV wieku. Według legendy, historia figurki miała swój początek w roku 1382. Wtedy to, piastowski książę Władysław Opolczyk, powracając z Rusi na Śląsk wiózł do Częstochowy obraz Czarnej Madonny. Na miejsce odpoczynku wybrał polanę na terenie dzisiejszego Leśniowa. Tego roku lato było tak upalne, że wyschły wszystkie okoliczne źródła. Spragnieni i wyczerpani wędrowcy po bezskutecznym poszukiwaniu wody, zaczęli modlić się za wstawiennictwem Maryi. I stało się… Wytrysnęło obfite źródło dając początek potokowi, który przyniósł orzeźwienie spragnionym rycerzom. Książę Władysław pojechał dalej, ale w dowód wdzięczności pozostawił przy źródle wyciosaną z drewna kapliczkę, a w niej najcenniejszy dar, figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem. Maryja odziana w różową sukienkę i niebieski płaszcz, z odcieniami srebrnego, niesie na swym prawym ramieniu Dzieciątko Jezus. Maleńki Syn Boga unosi swą rączkę w geście błogosławieństwa. Postać Madonny zdaje się lekko pochylać pod ciężarem Jezusa. Pomimo tego, na Jej obliczu jaśnieje delikatny uśmiech. Stan zachowania figury z punktu widzenia konserwatorskiego jest bardzo dobry. W XIX wieku została przemalowana w technice olejnej. Została wtedy usunięta pierwotna polichromia. Zachowane z tyłu figury resztki złoceń świadczą, że szaty Madonny były prawdopodobnie złocone. Zdaniem historyków sztuki figurka Matki Boskiej Leśniowskiej należy w ikonografii do tzw. stylu Pięknych Madonn. Styl ten charakteryzuje się idealizowanym realizmem i przejawia się w doskonałym odwzorowaniu ludzkiego ciała, i wyeksponowaniu treści emocjonalnych. Figura leśniowskiej Madonny pierwotnie umieszczona była w  drewnianej kapliczce koło źródła. Wzrost kultu maryjnego na ziemi leśniowskiej przyczynił się do przeniesienia figurki do murowanego kościoła. Obecnie figura umieszczona jest w późnobarokowym ołtarzu. Niezwykle ważnym wydarzeniem w życiu leśniowskiego Sanktuarium był dzień koronacji Figury Matki Bożej z Dzieciątkiem. Uroczystość ta odbyła się w niedzielę 13 sierpnia 1967 roku. Uroczystą Mszę św. celebrował metropolita krakowski ksiądz arcybiskup Karol Wojtyła, późniejszy papież Jan Paweł II, a aktu koronacji dokonał Prymas Polski Stefan kardynał Wyszyński. Przed ceremonią koronacji został odczytany telegram od Ojca świętego Pawła VI, w którym wyraża on życzenie, aby Polacy przybywający do świątyni leśniowskiej umacniali wiarę ojców. „Niech Maryja prowadzi was bezpiecznie do Jezusa” – pisał – „Niech jej łaską jaśnieją wspaniale wszyscy jako najwierniejsze i niezachwiane w wierze dzieci kościoła…” Uroczystość zakończono aktem zawierzenia się Maryi Patronce Rodzin.

Matka Boża Pocieszenia z BiechowaNajstarsze wzmianki o łaskami słynącym wizerunku Maryi pochodzą z XVII w., gdzie pisze się o dawno sławnym obrazie, przed którym wierni otrzymują wiele łask i cudów, a szczególnie nawróceń. W tym czasie, stary obraz Matki Bożej z XV w. zostaje przemalowany i powiększony przez Krzysztofa Boguszewicza z Poznania w 1632 r. Na obrazie są umocowane liczne i drogocenne wota, o czym mówią notatki wizytacyjne oraz adnotacje dokonane w księgach metrykalnych. Na wota składają się na przykład dwie korony złocone z perłami i diamentami, sześć sznurów pereł; złote łańcuszki i wisiorki oraz obrączki, krzyżyki itp. Wota te z biegiem czasu zostają sprzedane przez ks. Kasprowicza celem zakupu brakujących paramentów liturgicznych, czy potem na odnowienie świątyni w XIX w. Wota zawieszane przez wieki są znakiem nieustannego kultu Matki Bożej Pocieszenia, aż po dzień dzisiejszy. W roku 1962 przystąpiono do konserwacji obrazu XVII wiecznego. W czasie pracy okazało się, że pod tym malunkiem jest inny obraz i to o wiele starszy - z XV w. Odkrycia dokonali konserwatorzy z Torunia, Ewa i Jerzy Wolscy. Zdecydowano wtedy o przeniesieniu środkowej części obrazu, z podobieństwem Maryi i dzieciątka (z XVII w.) na inne podłoże. Odkryto stary obraz pochodzący z roku 1460 (szkoły bizantyjsko - włoskiej) o wymiarach 53x80 cm. Po odnowieniu i konserwacji, stał się znowu obiektem kultu i czci. Na prośbę O. Paulinów ks. Stefan kard. Wyszyński - prymas Polski uprosił Stolicę Apostolską o pozwolenie na dokonanie koronacji cudownego wizerunku, złotymi koronami papieskimi. Koronacji dokonał ks. Kard. Stefan Wyszyński w dniu 12. 09. 1976 r. w obecności 12 biskupów, licznie zgromadzonego duchowieństwa oraz dziesiątków tysięcy wiernych, przybyłych z arch. Gnieźnieńskiej i Poznańskiej oraz diecezji Włocławskiej.

Matka Boża Pocieszenia z Błotnicy StarejPierwszą zachowaną, wzmianką historyczną o obrazie Madonny Błotnickiej jest informacja prymasa Jana Łaskiego, która podaje, że wizerunek obrazu jest starożytny i łaskami słynący. Obraz wykonano na deskach lipowych, a zaokrąglenia dodano z drewna sosnowego. Nieznany jest artysta, który namalował obraz Madonny Błotnickiej. Obraz jest znacznie podniszczony przez przybijanie blach, wotów, ozdób, a drewno przez korniki. W trakcie ostatniej konserwacji okazało się, że dotychczas znane malowidło zasłaniało piękny i unikalny obraz Madonny, pochodzący najprawdopodobniej z XVII w. Po potopie szwedzkim zniszczony obraz zamiast renowacji został przemalowany przez nieznanego artystę. W późniejszym okresie przemalowano go jeszcze dwa lub trzy razy. Oryginalny, o wyjątkowej artystycznej i historycznej wartości obraz Madonny Błotnickiej po odnowieniu jest zaskoczeniem dla parafian i pielgrzymów przyzwyczajonych do dotychczasowego wyglądu znacznie uboższego i zdeformowanego. Najświętsza Panna na lewej ręce trzyma Dzieciątko Jezus, do którego nieco zwraca swą głowę, nie przestając jednak patrzeć na widza. Boskie Dziecię spogląda na twarz Swej Matki, prawą ręką na Nią wskazuje, jakby chciało powiedzieć: "patrz człowiecze, to Matka Twoja, to Twoja opiekunka, obrona i nadzieja, naśladuj Ją i kochaj", lewą zaś rękę opiera na księdze. Prawą rękę Najświętsza Panna trzyma na Sercu, jakby okazać chciała, że bardzo kocha tych, których Jej Syn ukochał, tych, którzy do Niej się garną, uciekają i tu na tym miejscu świętym nawracają do Boga. Obraz Matki Bożej Pocieszenia znajduje się w głównym ołtarzu i jest najbardziej centralnym akcentem dekoracji wnętrza. Cała plastyka wystroju świątyni jest podporządkowana jego wizerunkowi i stanowi uzupełnienie tego "klejnotu świątyni błotnickiej". Od dawna obraz posiadał nazwy: Imago Wetustissima, Imago Miraculosa, Matka Boska Błotnicka, Królowa i Pani Ziemi Radomskiej i wreszcie Matka Boska Pocieszenia. Od niepamiętnych czasów kult cudownego obrazu Matki Boskiej Błotnickiej jest bardzo żywy. Do Błotnicy spieszyli na uroczystości odpustowe przypadające w Zielone Świątki i Święta Matki Bożej rzesze pielgrzymów z różnych regionów: Ziemi Radomskiej, Kieleckiego, Opoczyńskiego, południowej części archidiecezji warszawskiej, z Ziemi Czerskiej, Rawskiej itd. Zarówno w historii jak i w czasach bliższych doznawano nadzwyczajnych łask za przyczyną Matki Bożej Błotnickiej.

Matka Boża Zwycięska z BrdowaBrdów – dziś mała osada, dawniej miasto królewskie – położony jest na pograniczu prasta rych krain, geograficznych i historycznych, Wielkopolski i Ku jaw. Miejscowość otulona jest jeziorami Brdowskim i Modzerowskim oraz rozkłada się na kilku pagór kach, będących pozostałością działalności lądolodu, które stokami spływają do jeziora. Na jednym z takich wzgórz usytuowany jest zespół kościelno-klasztorny z sanktuarium Matki Bożej Zwycięskiej. Pierwsza historyczna wzmianka o Brdowie pochodzi z bulli papieża Innocentego II (†1143), skierowanej do arcybiskupa gnieźnieńskiego Jakuba z roku 1136. Dotyczy ona granic klasztoru w Łęczycy. Najważniejszy wpływ na rozwój miejscowości miało sprowadzenie do Brdowa pauli nów. Dokonało się to na mocy aktu erekcyjnego, wy stawionego w Krakowie 16 czerwca 1436 roku. Oficjalnie fundatorem był Władysław Warneńczyk, który wykonał wolę swego ojca – Władysława Jagiełły. Władca ten po wielkim zwycięstwie nad Krzyżakami w 1410 roku wyraził wolę, aby gdzieś na pograniczu Kujaw i Wielkopolski ufundować klasztor. W wyniku wielu działań wybór padł na Brdów. Najcenniejszym skarbem kościoła brdowskiego oraz wielką dumą mieszkańców jest obraz Matki Bożej. Tradycja mówi, że ten obraz znajdował się w namiocie Władysława Jagiełły podczas bitwy pod Grunwaldem. Król miał się modlić przed nim i słuchać Mszy św. przed rozpoczęciem bitwy. Po ufundowaniu w 1436 roku klasztoru Paulinów w Brdowie Władysław Warneńczyk ofiarował obraz Matki Bożej ze swej kaplicy, który od tej pory odbiera tu należną cześć.

Dariusz Racinowski


Matka Boża Wiary i Jedności z Leśnej PodlaskiejLeśna Podlaska leży na północny zachód od Białej Podlaskiej, jest ośrodkiem kultu maryjnego. Znajduje się tu Sanktuarium Maryjne, w którym pod opieką OO. Paulinów, upodobała sobie miejsce Opiekunka Podlasia – Leśniańska Królowa – Matka Boża Jedności i Wiary. Płaskorzeźba, umieszczona w głównym ołtarzu, wykona jest w polnym kamieniu o odcieniu czerwonym. Wizerunek przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem Jezus na prawym ręku. Historia „przejasnego obrazu Najświętszej Maryi Panny” jest niezmiernie ciekawa i pełna przedziwnych wydarzeń. Zaczyna się od roku 1683, kiedy to dnia 26 września dwaj chłopcy pasący bydło, 9-letni Aleksander Stalmaszczuk i 10-letni Miron Makaruk, znaleźli jaśniejący blaskiem wizerunek na drzewie dzikiej gruszy. Jej kamienny wizerunek przywieziono do Bukowic, których właściciel zdecydował o wzniesieniu w miejscu objawienia drewnianego kościoła rzymskokatolickiego. Powstał on 1686 roku i przyozdobiony on został znalezionym „obrazem”. W roku 1700 biskup łucki i brzeski Franciszek Prażmowski po przebadaniu świadków uznał niezwykłość łask i zezwolił na publiczny kult. W 1716r. książę Karol Stanisław Radziwił, kanclerz Wielkiego Księstwa Litewskiego, ufundował złote korony. Wieść o niezwykłym  pojawieniu się wizerunku zaczęła zataczać coraz szersze kręgi i ściągać ludzi nawet z odległych  stron.  Rozwój kultu spowodował, że w 1731 r. przystąpiono w Leśnej do budowy nowego kościoła. Ukończono ją w 1758 r. . Jeszcze w czasie jej trwania do Leśnej przybyli paulini, którym powierzono parafię leśniańską i opiekę nad cudownym obrazem. W XVIII w miejscowość była już znana w Koronie Polskiej jako ośrodek kultu maryjnego. W okresie rozbiorów i wojen napoleońskich sanktuarium dzieliło los narodu. Klasztor i kościół były niszczone i plądrowane. Pauliński konwent nie przestał funkcjonować tylko dzięki pomocy okolicznych ziemian. W okresie powstania styczniowego Leśna stanowiła jedno z ogniw ruchu narodowego na Podlasiu. Paulini wspierali powstańców władze carskie w odwecie przejęły sanktuarium i zmieniły je w cerkiew. Po odzyskaniu niepodległości do sanktuarium wrócili paulini. Po długich poszukiwaniach w roku 1926 odnaleziono obraz ukryty u ss. Benedyktynek w Łomży.  Badania wykazały, że ostatni biskup katolicki Janowa – Beniamin Szymański, wielki czciciel  Najświętszej Panny, przewidując popowstaniowe represje, ukrył oryginał Matki Bożej Leśniańskiej w Łomży, w bocznym ołtarzu. Biskup umarł, jedyna wtajemniczona przeorysza klasztoru także i tak byłby ślad zaginął, gdyby nie intensywne poszukiwania.  W 1927 r. udała się z Siedlec niezwykła procesja, sam biskup wraz z tłumem wiernych pieszo przynieśli cudowny obraz do Leśnej. Procesja szła 3 dni, od 22 do 25 września. W uroczystości powrotu Matki Bożej brało udział około 30 tysięcy osób. Sanktuarium Leśniańskie było umiłowanym miejscem kultu dla unitów podlaskich, a Leśniańska Matka Boża ostoją ich wiary i jedności z Kościołem. W latach pięćdziesiątych kult słynącego łaskami wizerunku Matki Bożej rozwijał się w Leśnej coraz bardziej. Podkreśleniem tego była jego koronacja koronami papieskimi w sierpniu 1963r., uroczystej koronacji wizerunku dokonał kardynał Stefan Wyszyński, prymas Polski. W roku 1981 miało miejsce zatwierdzenie formularza mszalnego dla sanktuarium z nadaniem przez Stolicę Apostolską Matce Bożej nowego tytułu – Matka Jedności i Wiary.  W 1983 r. obchodzono w Leśnej uroczyście 300-lecie  zjawienia się Matki Bożej. Z okazji tej rocznicy w roku 1984 sanktuarium lesniańskie podniesione zostało przez Stolicę Apostolską  do rangi Bazyliki Mniejszej.  Akt ten został poprzedzony trzyletnimi przygotowaniami duchowymi, które objęły całą diecezję. Szczególne ożywienie kultu Matki Bożej datuje się od roku 1980, weszła wtedy w życie stała nowenna 26 dnia każdego miesiąca. Słynący łaskami wizerunek  Patronki od lat cieszy się czcią okolicznego ludu i całej podlaskiej diecezji. Pielgrzymują do niego członkowie Rodzinnego Różańca, a także pielgrzymki piesze i autokarowe grup parafialnych, zawodowych, stanowych i pierwszokomunijnych. W sanktuarium pod wizerunkiem Matki Bożej odbywają się również doroczne dni modlitw młodych rodzin, a także dni skupienia dla narzeczonych, nauczycieli i kombatantów, rolników maturzystów i grup oazowych. Do Leśnej pielgrzymują ludzie z całej Polski zawierzając swoje troski i problemy życiowe Matce Bożej Leśniańskiej.

Matka Boża Bolesna z WielgomłynówW miejscowości Wielgomłyny, znajdującej się 24 km na południowy wschód od Radomska, a ok. 60 km na północ od Częstochowy, znajduje się przepiękne sanktuarium Matki Bożej Bolesnej Pani Wielgomłyńskiej. W zabytkowym klasztorze, w cichej atmosferze, wierni modlą się do swojej „Matki z chusteczką” przez cały rok, a szczególnie od maja do września, podczas procesji maryjnych.

Leżąca na terenie dzisiejszego woj. łódzkiego wieś Wielgomłyny powstała najprawdopodobniej w XIV wieku. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1369 r. Była to wieś szlachecka. Do XV wieku należała do rodziny Koniecpolskich, którzy ufundowali tu klasztor Paulinów. Później Wielgomłyny dostały się w posiadanie Moszyńskich, od których odkupili je paulini, jednak podczas zaborów rząd pruski zabrał klasztorowi ziemię wielgomłyńską. Od 1987 r. klasztor znów znajduje się w posiadaniu paulinów, którzy pełnią tu obowiązki duszpasterskie.

Pomimo licznych przebudowań zachowało się w świątyni kilka elementów gotyckich. Należy do nich m.in. pełna bólu i cierpienia Pieta – rzeźba przedstawiająca Chrystusa zdjętego z krzyża na kolanach Najświętszej Maryi Panny. Portal znajdujący się u wejścia z kruchty bocznej kościoła powstał najpewniej w II połowie XV wieku. Nad otworem drzwiowym profil portalu wybiega pionowo w górę. Na polu kwadratowym minuskułą gotycką wypisane jest słowo „Jezus”. Do wyposażenia gotyckiego należy też murowana mensa wielkiego ołtarza z antepedium i znajdująca się w kruchcie bocznej kropielnica, która niegdyś służyła za chrzcielnicę. Jednym z najbardziej znaczących elementów gotyckich w wielgomłyńskim kościele jest brązowa płyta nagrobna trzech członków rodziny Koniecpolskich. Obecnie wmurowana jest w ścianę wschodnią kaplicy Koniecpolskich. Dziś wnętrze kościoła i klasztoru prezentuje się imponująco. Należy zwrócić uwagę na freski autorstwa Gizeli Klaryski i Jerzego Pasternaka, przedstawiające historię klasztoru wielgomłyńskiego i Zakonu Paulinów. W XVIII-wiecznej dzwonnicy umieszczone są dwa dzwony z XV wieku. W przyklasztornym ogrodzie rośnie kilkusetletni dąb szypułkowy. Ma on 27 m wysokości, a jego obwód sięga 650 cm. Przez Wielgomłyny od dziesiątek lat prowadzi szlak pielgrzymki warszawskiej. Organizowana jest też stąd co roku pielgrzymka na Jasną Górę na 26 sierpnia.

Każdego 15. dnia miesiąca od maja do września odbywają się tu nabożeństwa z procesjami ku czci Matki Bożej Bolesnej. W maju dziękujemy Maryi za Jej obecność wśród nas i za Jej opiekę. W czerwcu – za dzieci i młodzież, składając jednocześnie podziękowanie za kończący się rok szkolny. W lipcu modlimy się za małżeństwa, aby były zawsze Bogiem silne, i prosimy o łaski na codzienne życie. Przez pośrednictwo Najlepszej z Matek dla małżeństw, które nie mają potomstwa, wypraszamy łaskę rodzicielstwa. W sierpniu modlimy się za ludzi dotkniętych nałogami, za ich rodziny i o trzeźwość w naszych rodzinach. A wrzesień to miesiąc szczególnie poświęcony modlitwie za chorych, samotnych i starszych. Przez cały rok w każdą środę odbywają się od lat nabożeństwa ku czci Matki Bożej, w czasie których wierni z parafii oraz pielgrzymi składają Matce Bożej swe prośby i podziękowania. Ludzie z całego świata za pośrednictwem Internetu polecają się matczynemu wstawiennictwu Maryi. O tym, że w naszym sanktuarium, w stosunkowo niewielkiej parafii, kult Matki Bożej jest żywy, świadczy również obecność 13 róż różańcowych. Metropolita częstochowski abp Stanisław Nowak, który sam wielokrotnie pielgrzymował do Bolesnej Pani Wielgomłyńskiej, 14 czerwca br. wydał dekret, który oficjalnie zatwierdził naszą świątynię pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika jako sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Bolesnej Pani Wielgomłyńskiej, tym samym potwierdził kult, jaki Matka Boża odbiera w świątyni. Serdecznie zachęcamy do odwiedzenia naszego sanktuarium. Przepiękna okolica i cisza tego miejsca pomogą każdemu spotkać się sam na sam z Bogiem i Jego Matką.

Weronika Smędzik


Madonna Greca z Ravenny

Płaskorzeźba z Sanktuarium Santa Maria in Porto w Ravennie.

Matka Boża z Rzymu

Ikona Matki Bożej z kościoła paulinów Prima Porta w Rzymie.

Matka Boża z Passau w Niemczech

Obraz Matki Bożej z Passau w Niemczech.